سەیران حوسێنی
سۆنیا حوسێنی
وەکوو نەی کون کونه جەرگم لە تاو هیجرانی تۆ بۆیە بە سۆزی نهی دەسووتێم و به نەغمەی نەی دەناڵێنم ئەمان ئەی موتریبی مەجلیس بە حەققی تاری ڕوحانی بەڵا* بێ نەغمەکەی سازت که ئاوی ئاوری هیجرانه ئەتۆ ئهی ڕۆحەکەم ساقی ئەتۆ ئهی عومرەکەم موتریب پەیاپهی لێدە چەنگ و نەی دەمادهم بێنه پەیمانه به تیری غەمزه بملاوێنەوە زوڵفم له گەردن که به سەر هاتوومه مەیدانت به دڵ بۆت بوومه نیشانه دەمێکی مەست و بیمارم دەمێک بێهۆش و هۆشیارم چ کس نازانێ دردی من مەگەر ئەو چاوه جوانانە هەناسەی عاشقان با نەدگرێ بێمروەتی تا کەی بترسێ ئەی گوڵی نازک بە دەس ئەو بایی زریانه
Wekû ney kun kunh cergim le taw hîcranî to boye Be sozî ney desûtêm û bih nexmey ney denalênim Eman ey mutrîbî meclîs be heqqî tarî ruhanî Bela* bê nexmekey sazit kih awî awrî hîcranh Eto ey rohekem saqî eto ey umrekem mutrîb Peyapey lêde çeng û ney demadem bênh peymanh Bih tîrî xemzih bimlawênewe zulfim lih gerdin kih Be ser hatûmh meydanit bih dil bot bûmh nîşanh Demêkî mest û bîmarim demêk bêhoş û hoşyarim Çi kis nazanê dirdî min meger ew çawih cwanane Henasey aşiqan ba nedgirê bêmrwetî ta key Bitirsê ey gulî nazk be des ew bayî ziryanh