حەمید عوسمان
قەت نەدەی ئازاری گیانی مەست و بێدارانی شەو خۆت نەخەیتە بەر شەپۆلی ئەشکی بێ پایانی شەو ئەی کچی خواوەندی جوانی و ئەی چرای دیوانی شەو خۆو بپارێزە لە ئاهی دڵ بریندارانی شەو نەک خوا ناکەردە گیرا بێ دوعای ناڵانی شەو وێڵم و تاریکە دەورم فەرشی ڕێگەم مەینەتە بێکەسم تەنها ئەناڵم مەرگی خۆمم عەزرەتە سازی ئاهەنگی شەوانم سۆزی جەرگی لەت لەتە یاوەر و یاری ئەنیسم ئاهـ و ئەشکی حەسرەتە ئافەرین هەی بارەکەڵڵا دیدەیی گریانی شەو
Qet nedey azarî gyanî mestû bêdaranî şew Xot nexeyte ber şepolî eşkî bê payanî şew Ey kiçî xwawendî cwanîw ey çiray dîwanî şew Xow biparêze le ahî dil birîndaranî şew Nek xwa nakerde gîra bê du’ay nalanî şew Wêlmû tarîke dewrim ferşî rêgem meynete Bêkesim tenha enalim mergî xomim ’ezrete Sazî ahengî şewanim sozî cergî let lete Yawerû yarî enîsim ahû eşkî hesrete Aferîn hey barekella dîdeyî giryanî şew