محەمەد ماملێ
گوڵەکەم دەڵێن ئەوا دێ هەموو وەختێ چاوەچاوم ئەی خودا تۆ بڵێی وەها بێ بێتەوە ڕووناکی چاوم سەبەبی زولفی شێواوە حوسنی ڕوو مەدەدی پێ داوە من کە وا ڕۆژم بۆتە شەو کە بە ڕۆژی ڕەش داماوم تا بزانن تۆ گوڵزاری ڕوستەیی سەری جۆباری بەخەندە هاتی بەخێر بێی قەدەمت سەر هەردوو چاوم خوێنی من بە گەردنی زولفت بە ئیشارەی چاوەکانت من ئەگەر شکاوە پشتم من ئەگەر جگەربڕاوم ئەی شەماڵ، ئەی شیفای نەساغان وەرە تۆ بێ و خاڵی ڕووی یار بە گوڵ و وەنەوشەی باغان بگەیێنە دوعا و سڵاوم حەقە کە وەکوو «وەفایی» شێت و شەیدا و سەودایی مەلەکان خۆیان نیشان دام پەرییان دەستیان لێ داوم
Gulekem delên ewa dê hemû wextê çaweçawim Ey xuda to bilêy weha bê bêtewe rûnakî çawim Sebebî zulfî şêwawe husnî rû mededî pê dawe Min ke wa rojim bote şew ke be rojî reş damawim Ta bizanin to gulzarî rusteyî serî cobarî Bexende hatî bexêr bêy qedemit ser herdû çawim Xwênî min be gerdinî zulfit be îşarey çawekanit Min eger şikawe piştim min eger cigerbirawim Ey şemal, ey şîfay nesaxan were to bê û xalî rûy yar Be gul û wenewşey baxan bgeyêne dua û slawim Heqe ke wekû “Wefayî” şêt û şeyda û sewdayî Melekan xoyan nîşan dam perîyan destyan lê dawim