محەمەد ماملێ
گا دەگریێم گا دەسووتێم غەرقی ئاو و ئاورم ئاخ لەبەر بەختی سیا! نازانم ئەز بۆچ نامرم؟ هەر کە دەتبینم دەڵێی تۆ شەم و منیش پەروانەتم تا سەراپا نەبمە کۆی زووخاڵ قەد ئارام ناگرم عەکسی زولف و ڕووتە مایەی جۆششی گریانی من چ بکەم ئاخر چاو پڕاوی دوودی عوودی مەحرەمم حەقیە خوێن بگریم لە بێدادی خەت و جەوری نیگا من کە گیرۆدەی فەڕەنگ، یەخسیری دەستی کافرم گاهـ پەرێشانی ڕوخ و گا دڵشکستەی قامەتم هەر وە زولفی تۆ دەچم سەرگەشتە و سەوداسەرم گەر بە ناز هەر دەمکوژی با تێر ببینم چاوەکەت لێم گەڕێ جارێ بە کووچەی مەیفرۆشان دابڕۆم وەک وەفایی دڵ بدە دین دانێ بۆ ساحیب دڵێک دا بزانی بۆ چی من عاشق بە حوسنی حادرم
Ga degiryêm ga desûtêm xerqî aw û awrim Ax leber bextî siya! Nazanim ez boç namirim? Her ke detbînim delêy to şem û minîş perwanetim Ta serapa nebme koy zûxal qed aram nagirim eksî zulf û rûte mayey coşişî giryanî min Çi bikem axir çaw pirawî dûdî ûdî mehremim Heqye xwên bigirîm le bêdadî xet û cewrî nîga Min ke gîrodey fereng, yexsîrî destî kafirim Gah perêşanî rux û ga dilşkistey qametim Her we zulfî to deçim sergeşte û sewdaserim Ger be naz her demkujî ba têr bibînim çaweket Lêm gerê carê be kûçey meyfiroşan da birom Wek Wefayî dil bide dîn danê bo sahîb dilêk Da bizanî bo çî min aşq be husnî hadirim