ڕۆژگار

ئەلبۆم: باران شێوەزار: سۆرانی 1156
ڕۆژگارێ بوو
کار و کەسی من شارێ بوو
نە خەم نە ناسازیم هەبوو
نە بۆ دڵم ئازارێ بوو
چاوت دەریا، دەمت کانی
دڵ ئاوێنەی کامەرانی

ڕۆح و گیانم داناوە لە پێناوی تۆ
بەڵکوو تاوێک سەر دانێمە سەر شانی تۆ
خەمی دڵم، هیوای عومرم، چۆن دەهێڵی بێ تۆ بمرم
ئازیزەکەم دەڵێن ئەمڕۆ کۆچی تۆیە
بۆیە لای من دڵدارەکەم هەر ڕۆڕۆیە
Rojgarê bû
Kar û kesî min şarê bû
Ne xem ne nasazîm hebû
Ne bo dilim azarê bû
Çawit derya, demit kanî
Dil awêney kameranî

Roh û gyanim danawe le pênawî to
Belkû tawêk ser danême ser şanî to
Xemî dilim, hîway ’umirim, çon dehêlî bê to bimirim
Azîzekem delên emro koçî toye
Boye lay min dildarekem her roroye

ڕاپۆرتی هەڵە