تاهیر تۆفیق
بە بێباکی دەمێکی هات و داغی کردم و ڕۆیی دەبێ حاڵی چ بێ بولبول بەهار زۆر پێنەچوو ڕۆیی؟ نیگار هات وا بە خەندە، کەوتە دونیا ئاه و ناڵەی من بەهار هات غونچە پشکووت، دەنگی بولبول سوو بە سوو ڕۆیی فیراقم کرد لە پاش تۆ، هیچ حەیاتم پێ نەما، قوربان حەیاتی من کە تۆی، مەعلوومە نامێنم، ئاخ نامێنم، نامێنم کە تۆ ڕۆیی لەسەر ماچێکی زاری خۆت کە نەتدا ڕەنگ نەبوو زیز بی عەزیزم بێ وەفاییت کرد لەسەر هیچی نەبوو ڕۆیی خەرامان هات و چوو دولبەر، 'وەفایی' ما بە ناکامی درێغا عومری شیرینم چ زوو هات و چ زوو ڕۆیی؟ هۆنراوە: وەفایی
Be bêbakî demêkî hat û daxî kirdim û royî Debê halî çi bê bulbul behar zor pêneçû royî? Nîgar hat wa be xende, kewte dunya ah û naley min Behar hat xunçe pişkût, dengî bulbul sû be sû royî Fîraqim kird le paş to, hîç heyatim pê nema, qurban Heyatî min ke toy, me’lûme namênim, ax namênim, namênim ke to royî Leser maçêkî zarî xot ke netda reng nebû zîz bî ’ezîzim bê wefayît kird leser hîçî nebû royî Xeraman hat û çû dulber, 'wefayî' ma be nakamî Dirêxa ’umrî şîrînim çi zû hat û çi zû royî? Honrawe: wefayî