عەزیز شاڕۆخ
بەهاری ڕووزەرد، بەهاری ڕووزەرد منیشی خستە کەژ و کێو و هەرد ڕەنگزەرد و سەرشین، دەروون پڕ لە دەرد بۆ عالەم شادی و بۆ من ئاهی سەرد جەرگم لەتە* وەک هێڵی ناو وەرد ئاخ بۆ دڵسۆزێک بۆم بێ بە هاودەرد لە وەنەوشە شین، لە نێرگز خومار لە گوڵاڵە خوێن، دیدەی شەو بێدار
Beharî rûzerd, beharî rûzerd Minîşî xiste kej û kêw û herd Rengizerd û serşîn, derûn pir le derd Bo ’alem şadî û bo min ahî serd Cergim lete* wek hêlî naw werd Ax bo dilsozêk bom bê be hawderd Le wenewşe şîn, le nêrgiz xumar Le gulale xwên, dîdey şew bêdar