Homar Noryawi
تۆ چوویە وڵاتێ کە نەبینم ئەسەری تۆ دوور کەوتی لە من تاکوو نەبیسم خەبەری تۆ ئەی نووری دڵ و قووەتی ئەژنۆم، بە سەری تۆ! ڕۆحم وەکوو پەروانە گەڕا دەوروبەری تۆ ئەو حاڵەت و هۆش و هونەرەی ئەودەمە من بووم ئێستێ نییە تاقی، هەموو قوربانی سەری تۆ دڵ هەر وەکوو عەوداڵە لە دووت، تاڵە ژیانی چاوم وەکوو ئاوپاشە لە ڕێگە و گوزەری تۆ ڕەحمێ بکە بەم ڕیشە سپی و چاوە پڕئاوە نەتزانی لە دڵ حەستەمە ئاخر سەفەری تۆ؟ ئەی من بە فیدای ڕۆیین و کۆچ و سەفەرت بم! چت کردبوو ئاخر کە وەها دەربەدەری تۆ؟ هەستە، وەرەوە گیانە، وەباڵت بە ملی من وەستۆ دەگرم شەرتە هەموو خێر وشەڕی تۆ! ژێدەر: سەید کامیل ئیمامی (ئاوات)
To çûye wilatê ke nebînim eserî to Dûr kewtî le min takû nebîsim xeberî to Ey nûrî dil û quwetî ejnom, be serî to! Rohim wekû perwane gera dewruberî to Ew halet û hoş û hunerey ewdeme min bûm Êstê nîye taqî, hemû qurbanî serî to Dil her wekû ’ewdale le dût, tale jyanî Çawim wekû awpaşe le rêge û guzerî to Rehmê bike bem rîşe sipî û çawe pir’awe Netzanî le dil hesteme axir seferî to? Ey min be fîday royîn û koç û seferit bim! Çit kirdibû axir ke weha derbederî to? Heste, werewe gyane, webalit be milî min Westo degirim şerte hemû xêr wişerî to! Jêder: seyd kamîl îmamî (awat)