Ali Olfati
ئێوارەس و لەناو پاییز، دڵم هۊر چەوەیلد کەی نیەزانی ئی ئێوارانە، چەنی شێوەی چەوەیلد دەی لەناو ئی خاک خاپۊرە، خوتورەی ت چەپاوم کرد م خوەم زانم ک ئی خاکە، لە هۊر م، چەوەیلد بەی عەزیز دڵتەنگ هەرشەو، چەوم لەیرە نیەچوودە خەو وە هەرلایا ک چەو گل دەم "خودا ڕوو لە چەوەیلد وەێ" خودا هاوار! تو خوو دۊری کەسی شووند نیەزانیدن وە ئی جادە، ت چشتی بۊش، م ئەو شوون چەوەیلد خەی دەم ئێواران، من و پاییز کەفیمە ئێ خیاوانە دوارە وەفری وارێدن ک گوورانی چەوەیلد نە
Êwares û lenaw payîz, dilim hür çeweylid key Nyezanî î êwarane, çenî şêwey çeweylid dey Lenaw î xak xapüre, xuturey t çepawim kird M xwem zanim k î xake, le hür m, çeweylid bey ’ezîz dilteng herşew, çewm leyre nyeçûde xew We herlaya k çew gil dem "xuda rû le çeweylid ûەێ" Xuda hawar! tu xû düry kesî şûnd nyezanîdin We î cade, t çiştî büş, m ew şûn çeweylid xey Dem êwaran, min û payîz kefîme ê xyawane Dware wefrî warêdin k gûranî çeweylid ne