Homar Noryawi
چل ئەبێت و بگرە زێتر، سەر ئەکا خوێنی دڵم چاوی خوێنینە مەهی من، وەک دوو چاوی سەرگوڵم من کە عومرێک دامدەهێنا بسکی پەیڤم شۆخ و شەنگ ئێستێ ناسووڕێ لە زاردا بۆیە وا سارد و سڕم ڕۆی تەمەن تازە لە لای من، بێرەوە شۆخەوشەم کوانێ تاجی شاهی من بە، یەک وشەی کوردی دەدەم! با لەسەر تۆ هەر هەموو دنیا بکا لۆمەم بەڵام لێم نەتۆرێی تۆ بە تەنیا، پادشای من سەد سەدەم هەر کەسێ تۆسقاڵە سۆزێ پێم دەبەخشێ جاروبار ڕوو لە گوڵزاری زمان کا، پێیەتی گەنج بێژمار سەد وەکوو من ئێستە لێرەن، هەر سبەی خۆڵی بەر با ناو بە چاکیی کەوتە زارێ، تازە دەڕوا شار بە شار
Çil ebêt û bigre zêtir, ser eka xwênî dilim Çawî xwênîne mehî min, wek dû çawî sergulim Min ke ’umrêk damdehêna biskî peyvim şox û şeng Êstê nasûrê le zarda boye wa sard û sirim Roy temen taze le lay min, bêrewe şoxewşem Kwanê tacî şahî min be, yek wişey kurdî dedem! Ba leser to her hemû dinya bika lomem belam Lêm netorêy to be tenya, padşay min sed sedem Her kesê tosqale sozê pêm debexşê carubar Rû le gulzarî ziman ka, pêyetî genc bêjmar Sed wekû min êste lêren, her sibey xolî ber ba Naw be çakîy kewte zarê, taze derwa şar be şar