Baran Bozyal
Farhad Aman
د شەڤەک تاریدە ئاگر ب دل خستیە د رۆناهییا سبێدە چاڤێن خوە گرتیە دەستێن خوە راکربوو، خاتر ژ مە خوەستییە ل چلێ زڤستانێ دا مە تەنێ هشتیە لۆ لۆ هەڤالۆ لۆ جانۆ، شێرین بریندارۆ بەرێ مێرخاس، ئەگیت بوو ئیرۆ کەتی چ حالۆ چاڤێن خوە ژیاریە مرن ژێ ناگەرە دلێ خوە ژیاریە مرن ژێ ناگەرە ب چاڤێن سەرێ خوە، ب دۆر خوە دگەرینە دگەرە ناگەرە، هەڤال خوە نابینە لۆ لۆ هەڤالۆ لۆ جانۆ، شێرین بریندارۆ بەرێ مێرخاس، ئەگیت بوو ئیرۆ کەتی چ حالۆ
Di şevek tarî de agir bi dil xistiye Di ronahîya sibê de çavên xwe girtiye Destên xwe rakiribû, xatir ji me xwestîye Li çilê zivistanê da me tenê hiştiye Lo lo hevalo lo cano, şêrîn birîndaro Berê mêrxas, egît bû îro ketî çi halo Çavên xwe jiyariye mirin jê nagere Dilê xwe jiyariye mirin jê nagere Bi çavên serê xwe, bi dor xwe digerîne Digere nagere, heval xwe nabîne Lo lo hevalo lo cano, şêrîn birîndaro Berê mêrxas, egît bû îro ketî çi halo