Ednan Kerîm
ئەی لەیل ئەی لەیل عەزیزم، ڕۆحی شیرینم، دوو چاوم! دەوای زامی دڵ و جەرگی بڕاوم! ئەتۆ شا، من گەدا، دادم بپرسە لە زوڵمی چاوی بیمارت کوژاوم دەسا لادە سەری زوڵفت لەسەر ڕووت کە ڕووتی ڕووتم و مایل بە تاوم ئەی لەیل ئەی لەیل ئەی لەیل لەباتی خوێنی خۆم ڕازیم بە ماچێ دەسا بیدە هەتا زیندووم و ماوم ئەی لەیل یار ئەی داد مەکەن مەنعم لە شیوەن ئەی ڕەفیقان! کە مەحزوون و غەمین و دڵشکاوم لە ژینی خۆم ئومێدم قەتعە نالی! کە سووتاوە هەموو جەرگ و هەناوم
Ey leyl ey leyl ’ezîzim, rohî şîrînim, dû çawim! Deway zamî dilû cergî birawim! Eto şa, min geda, dadim bipirse Le zulmî çawî bîmarit kujawim Desa lade serî zulifit leser rût Ke rûtî rûtmû mayl be tawim Ey leyl ey leyl ey leyl Lebatî xwênî xom razîm be maçê Desa bîde heta zîndûmû mawim Ey leyl yar ey dad Meken men’im le şîwen ey refîqan! Ke mehzûnû xemînû dilişkawim Le jînî xom umêdim qet’e nalî! Ke sûtawe hemû cergû henawim