Leyla Ferîqî
زۆر دەمێکە چیرۆکەکەت لەنێو دڵم زیندانییە پڕ لە باسی بێ وەفایی و عەشقی بێ کۆتاییە باسی دڵ و خۆشەویستی و بێ باوەڕی و بێ مەبەستی ڕۆژ و سووتان شەو و گریان لە دەردی خۆپەرستی گوێم لێ گرن گوێم لێ گرن تا چیرۆکی دڵم باس کەم هێندە ئەگریم هەتا دونیاش بە ئاهـ و ناڵەم کاس کەم هەموو عومرم بەخشی بە ئەو لە چاوانم نەمبینی خەو لە ڕێگای ئەو لە جێگای ئەو پاسەوان بووم بە ڕۆژ و شەو کەچی ڕۆژگار خۆی ون کرد لێم لێی نەپرسیم ئاخۆ من کێم عاشقێکم چیم بەسەر دێ کام بەدبەختی دێتە سەر ڕێ گوێم لێ گرن گوێم لێ گرن تا چیرۆکی دڵم باس کەم هێندە ئەگریم هەتا دونیاش بە ئاهـ و ناڵەم کاس کەم
Zor demêke çîrokeket lenêw dilim zîndanîye Pir le basî bê wefayî û ’eşqî bê kotayye Basî dil û xoşewîstî û bê bawerî û bê mebestî Roj û sûtan şew û giryan le derdî xoperistî Gwêm lê girin gwêm lê girin ta çîrokî dilim bas kem Hênde egrîm heta dunyaş be ah û nalem kas kem Hemû ’umirim bexşî be ew Le çawanim nembînî xew Le rêgay ew le cêgay ew Pasewan bûm be roj û şew Keçî rojgar xoy win kird lêm Lêy nepirsîm axo min kêm ’aşiqêkim çîm beser dê Kam bedbextî dête ser rê Gwêm lê girin gwêm lê girin ta çîrokî dilim bas kem Hênde egrîm heta dunyaş be ah û nalem kas kem