Leyla Ferîqî
تۆ فریشتەی بەهارێ بووی منیش نەغمەی گەڵاڕێزان چاک ئەزانم کە گوڵ نابێت بەهاودەمی وەرزی خەزان ئەی بۆ هاتی وەکوو خۆری چاوبەنازی لای ئێوارە کە ئەتزانی لەسەر کۆچێ ئۆقرە ناگری لەم هەوارە تۆ لە خەونی منا نەبووی کەچی هاتیە ناو چاومەوە وەکو گڕی شەرابی سوور ڕژایتە نێو هەناومەوە بۆ کوێ ئەڕۆم نیگاکانت لە ناو چاوما لە دڵمایە ئەو ڕۆژانەی بێ تۆ هەمن زۆرجار خۆریان لێ هەڵنایە من پەنجەرەی ژوورەکەشم باوەش بۆ با ناکاتەوە هەر تەنیایی دەستم ئەگرێ و بەرەو لای خۆی ئەمباتەوە دڵم وەکوو ئاوێنەیێک خەمێکی لێڵ دایپۆشیوە عومرم وەکوو تاکە دارێک تا دوا گەڵای هەڵوەریوە
To firîştey beharê bûy minîş nexmey gelarêzan Çak ezanim ke gul nabêt behawdemî werzî xezan Ey bo hatî wekû xorî çawbenazî lay êware Ke etzanî leser koçê oqre nagrî lem heware To le xewnî mina nebûy keçî hatye naw çawmewe Weku girî şerabî sûr rijayte nêw henawmewe Bo kwê erom nîgakanit le naw çawma le dilmaye Ew rojaney bê to hemin zorcar xoryan lê helnaye Min pencerey jûrekeşim baweş bo ba nakatewe Her tenyayî destim egrêw berew lay xoy embatewe Dilim wekû awêneyêk xemêkî lêl daypoşîwe ’umirim wekû take darêk ta dwa gelay helwerîwe