Eta Qeredaxî
خۆت مەدەرە دەس قەدەر و خاکی ئەم ڕۆحەم مەکێڵە کە هەر ئەشڕۆی چی گلەیی و یادگار هەیە بەجێی بێڵە هەموو مانگێکم بوەتە مانگی سەفەر لێرە دەنگ و باسی غەریبیتم بە هەورێکا بۆ بنێرە کەسێ شک نابەم تا خەم و ڕازی دڵی لا باس بکەم چۆڵی و خامۆشی ئەم شارە نازانم چۆن پێناس بکەم ئەو دەمەی ماڵئاواییت کرد خەمێکی کرد بە نسیبم تۆ ئەم شارەت جێ هێشتووە و من وا هەست ئەکەم غەریبم ئەم شارە کەسی تیا نەما هەر لە چۆڵەوانی ئەچێ وێنەی دوا دیدارمان بەرە نەبا ئێمەی زوو لەبیر چێ تۆخوا گوڵە تۆ بەم کۆچەی خەمێکیکەم بۆ زیاد مەکە ئەگەر منیشی لەبیر کرد سلێمانی لەیاد مەکە
Xot medere des qeder û xakî em rohem mekêle Ke her eşroy çî gileyî û yadgar heye becêy bêle Hemû mangêkim bwete mangî sefer lêre Deng û basî xerîbîtim be hewrêka bo binêre Kesê şik nabem ta xem û razî dilî la bas bikem Çolî û xamoşî em şare nazanim çon pênas bikem Ew demey malawayît kird xemêkî kird be nisîbim To em şaret cê hêştuwe û min wa hest ekem xerîbim Em şare kesî tiya nema her le çolewanî eçê Wêney dwa dîdarman bere neba êmey zû lebîr çê Toxwa gule to bem koçey xemêkîkem bo ziyad meke Eger minîşî lebîr kird Silêmanî leyad meke