Xelîl Sedîqî
دەمێک ساقی دەمت بێنە دەخیلی چاوەکانت بم بە جامێک دەستی من بگرە فیدای پیری موغانت بم لە دوو لا مەست و حەیرانم، بە قووەی جەزبە نازانم نە سەرگەردی سەر و گەردەن، نە قوربانی لەبانت بم؟ چ خۆشە سەیری* سەرو و گوڵ، بە دینی بولبول و قومری دەمێک شەیدای قەد و باڵات، دەمێک شێتی دەهانت بم لە نیشانەی پەڕەی جەرگم نەوەستا تا نەگەییە دڵ بە قوربانی خەدەنگی دەست و بازووی چاوەکانت بم شیفای دام غەمزەکەی چاوت کە وا خوێنی دڵی گرتم بە قوربانی موداوایی حەکیمی حاڵزانت بم بە زولفی پڕ لە هاواری دڵان کەوتووم، سا ڕوحمێ ئەمان سەرقافڵەچی قوربانی زەنگی کارەوانت بم
Demêk saqî demit bêne dexîlî çawekanit bim Be camêk destî min bigre fîday pîrî muxanit bim Le dû la mest û heyranim, be quwey cezbe nazanim Ne sergerdî ser û gerden, ne qurbanî lebanit bim? Çi xoşe seyrî* seru û gul, be dînî bulbul û qumrî Demêk şeyday qed û balat, demêk şêtî dehanit bim Le nîşaney perey cergim newesta ta negeyye dil Be qurbanî xedengî dest û bazûy çawekanit bim Şîfay dam xemzekey çawit ke wa xwênî dilî girtim Be qurbanî mudawayî hekîmî halzanit bim Be zulfî pir le hawarî dilan kewtûm, sa ruhmê Eman serqafleçî qurbanî zengî karewanit bim