Berhem Hesen
هۆ کچەکە ئەم غوربەتە بە تەنیا قەت بەڕێ ناکرێ دەستت بێنە بیکە ملم باغی هیوام وا گوڵ ناگرێ سەرفراز بی کە تۆ فێری دنیای هیوا و حەزت کردم بڕوا بکە گەر تۆ نەبای لەمێژەوە من ئەمردم لە یاد ناچن ئەو شەوانەی کە وەک مۆم و پەپوولە بوون جێژوان گەرم و عەشق واڵا هەر لە شیعر و ئاواز ئەچوون ئەو شەوانەم پڕ لە جوانی و دەسبازی بوون تا بەیانی نەمئەزانی چیت بۆ بڵێم شیعر، پەخشان یا گۆرانی ماڵد ئاوا، ئاوارەییم لە ناو چاوتا ون کردووە هێندە نەرمی هێند نیانی دڵی منت هۆگر بووە بۆیە تا هەم ئاواتخوازم بەم تەمەنە و بە شنەی بای ئەڵێم داخم هەر ئەو داخە ڕۆژێ زووتر بمناسیبای
Ho kiçeke em xurbete be tenya qet berê nakirê Destit bêne bîke milim baxî hîwam wa gul nagrê Serfiraz bî ke to fêrî dinyay hîwa û hezit kirdim Birwa bike ger to nebay lemêjewe min emirdim Le yad naçin ew şewaney ke wek mom û pepûle bûn Cêjwan germ û ’eşq wala her le şî’ir û awaz eçûn Ew şewanem pir le cwanî û desbazî bûn ta beyanî Nem’ezanî çît bo bilêm şî’ir, pexşan ya goranî Mald awa, awareyîm le naw çawta win kirduwe Hênde nermî hênd nyanî dilî minit hogir buwe Boye ta hem awatxiwazim bem temene û be şiney bay Elêm daxim her ew daxe rojê zûtir bimnasîbay