Leyla Ferîqî
کانی دهەرکین و کاروان دچوو تشت نەما ل دوو بێ ب ئار و دوو و بایێ گەرۆک ژ خەو ڕاکرن بیرانینێن کوور چاڤێن تەیی ب گری و لێڤێن تەیی گەزۆ کاروان بچە زوو شارێ منی دوور بێژە باڤ و دێ، یارا چاڤ ل رێ ئەزێ بێم، بێم و بێم، بێم و بێم وێ بێتە، وێ بێتە، وێ بێتە ئاخ وێ بێتە وێ بێتە ئەو رۆژ…
Kanî diherikîn û karwan diçû Tişt nema li dû Bê bi ar û dû û bayê gerok Ji xew rakirin bîranînên kûr Çavên te yî bi girî û lêvên te yî gezo Karwan biçe zû şarê min î dûr Bêje bav û dê, yara çav li rê Ezê bêm, bêm û bêm, bêm û bêm Wê bête, wê bête, wê bête ax wê bête Wê bête ew roj…