Ezîz Şarox
ئەرێ ئەی بە زولف و ڕوخسار سەنەمی چین ماهی تابم دەمەکە و خەندەکە و نیگاهت نەمەک و مەزەی شەڕابم من لەبەر نیگاهت بمرم، تۆ سەری غەمزەکەی جەلابم بڵێ پێم گوڵەکەی بەهاری لە تۆ تا بە کەی جودا بم؟ وەرەوە، بە شەرتی جاران، ڕۆژی سەد جارت فیدا بم لە وێرانەی دڵی شێواوم شین و واوەیلایە و ڕۆڕۆ ئاورێک بەربۆتە هەناوم دێتە دەر لە دەروونم* بۆسۆ بووم بە ئەفسانەی وڵاتان: شار بە شار، ماڵ بە ماڵ، کۆ بە کۆ خاڵی چاو و گۆشەی ئەبرۆت*، دوو دینیان کردم لەسەر تۆ یا بمکە پیری مەیخانە، یا موریدی خانەقات بم ڕووحەکەم ڕووی خۆت بنوێنە، تا بە کەی کوشتەی نازت بم؟ دەمەکەت وە تەکەللوم بێنە، تا نەمردووم هەمڕازت بم جارێکی بە کەرەم بمدوێنە بە فیدای دەنگ و ئاوازت بم مەیلی ئەبرۆی تۆ قەد نانێم غەمزەدەی چاوەکەی بازت بم من کە هات و قیبلەم گۆڕی، یا خوا کافر بێ جەلابم! عاشقی وا دەبێ، بە هەموو دەم چاو پڕ ئاو، دڵ پڕ ئاو و مەحزوون پێی هەوای بشکێ و پێی نەمێنێ غەیری هوو لە دەروون و بێروون خاکی ڕێی دولبەری وەبزانێ سورمەیە بۆ چاوی پڕخوون سەگەکەی ڕێبازی لەیلێ وەرە سەر هەر دوو چاوی مەجنوون دونیام ئەو ڕۆژە لێ ڕوونە خاکی بەرپێی ئاشنا بم
Erê ey be zulf û ruxsar senemî çîn mahî tabim Demeke û xendeke û nîgahit nemek û mezey şerabim Min leber nîgahit bimirim, to serî xemzekey celabim Bilê pêm gulekey beharî le to ta be key cuda bim? Werewe, be şertî caran, rojî sed carit fîda bim Le wêraney dilî şêwawim şîn û waweylaye û roro Awrêk berbote henawim dête der le derûnim* boso Bûm be efsaney wilatan: şar be şar, mal be mal, ko be ko Xalî çaw û goşey ebrot*, dû dînyan kirdim leser to Ya bimke pîrî meyxane, ya murîdî xaneqat bim Rûhekem rûy xot binwêne, ta be key kuştey nazit bim? Demeket we tekellum bêne, ta nemirdûm hemrazit bim Carêkî be kerem bimdiwêne be fîday deng û awazit bim Meylî ebroy to qed nanêm xemzedey çawekey bazit bim Min ke hat û qîblem gorî, ya xwa kafir bê celabim! ’aşiqî wa debê, be hemû dem çaw pir aw, dil pir aw û mehzûn Pêy heway bişkê û pêy nemênê xeyrî hû le derûn û bêrûn Xakî rêy dulberî webzanê surmeye bo çawî pirxûn Segekey rêbazî leylê were ser her dû çawî mecnûn Dunyam ew roje lê rûne xakî berpêy aşna bim