Mihemed Ebas Baram
ئەی چاوشینی پەرچەمکوڵ خۆشم ئەوێ هەی پڕ بە دڵ ئەگەر مەیلت لەسەر بێ لە پێناوتا ها جەرگ و دڵ نازەنین و دەردی دڵ گۆناو ئاڵتر لە هی گوڵ بۆ تۆ هێزم نەماوە هەر لە ناڵەناڵی دڵ تەنها هەر تۆ مەبەستی تۆ تاری هۆش و هەستی نیگای چاوەکانی تۆ دیلی بووم وەک گوڵ خستی ئەی چاوشینی خڕ و خۆڵ شۆخ و شەنگ و نەرم و نۆڵ لە مەیلت دوورم نەکەی شێتێکم لە هەرد و چۆڵ ئەی چاوشینی چاوجوان تۆزێک بۆم بە مێهرەبان بۆچی سۆزت نەماوە هەر خۆمم، یاری جاران
Ey çawşînî perçemkul Xoşim ewê hey pir be dil Eger meylit leser bê Le pênawta ha cerg û dil Nazenîn û derdî dil Gonaw altir le hî gul Bo to hêzim nemawe Her le nalenalî dil Tenha her to mebestî To tarî hoş û hestî Nîgay çawekanî to Dîlî bûm wek gul xistî Ey çawşînî xir û xol Şox û şeng û nerim û nol Le meylit dûrim nekey Şêtêkim le herd û çol Ey çawşînî çawciwan Tozêk bom be mêhreban Boçî sozit nemawe Her xomim, yarî caran