Şemal ebereş
ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی بەژن و باڵا کەڵەگەت! بۆ کز ڕاوەستاوی بەرامبەری من؟ بۆ دەستت ناوەتە ژێر چەنەی خەفەت لە عاستی دیمەنی دەربەدەریی من؟ ئەو چاوە کاڵانەت نیگای دەربەست بوون لەبەر چی ئەگرنە گرفتاریی من؟ سەرنجت ڕووی دەمی پرسکردنی ڕوون ئەکاتە کەلەپچەی دەستی دیاریی من؟ ئەبینم: پەپوولەی نیازی گفتوگۆ دوودڵ ڕاوەستاوە لەسەر گوڵی لێو ئاخ، خۆزگە هەڵئەفڕی، ئەمزانی ئاخۆ ڕاسپێریی چییە* بۆ گیانی پەشێو؟ ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! ئەی قژزەرد! بە بەژنی ناودەرگاگرتووت هەر وەکوو پەیکەری شۆخی خەمخواری! مەلێ بووم لە باخچەی هونەرا بێ جووت بۆ جوانیم ڕێک ئەخست شیعری دڵداری! ئەی قژزەرد! هەر ئەوەندەم لە دەست دێ، هەتا ئەتوانم ئا لەم هەڵوێستەدا هەل بە کار بێنم وەک تینووی چاو لە ئاو بە کوڵ بڕوانم ئەو چاوەی تێم بڕییت نەیترووکێنم بۆ ئەوەی بتوانم لە پەردەی بیرم نیگارێ هەڵکەنم شێوەی لێت بچێ تا هەرچەن گازی گرت لە لەش زنجیرم ئازارم سووکتر کا خەیاڵی کچێ: کە شۆخە و قژزەردە و باڵاڕێک و بەرز خەمخواری نەناسە وەک فریشتەی سەر عەرز!
Ey qijzerd! ey qijzerd! ey qijzerd! Ey qijzerd! ey qijzerd! Ey qijzerd! Ey qijzerd! ey bejin û bala keleget! Bo kiz rawestawî beramberî min? Bo destit nawete jêr çeney xefet Le ’astî dîmenî derbederîy min? Ew çawe kalanet nîgay derbest bûn Leber çî egirne giriftarîy min? Serinicit rûy demî pirskirdnî rûn Ekate kelepçey destî dyarîy min? Ebînim: pepûley nyazî giftugo Dûdil rawestawe leser gulî lêw Ax, xozge hel’efrî, emzanî axo Raspêrîy çîye* bo gyanî peşêw? Ey qijzerd! ey qijzerd! ey qijzerd! Be bejnî nawdergagirtût Her wekû peykerî şoxî xemxiwarî! Melê bûm le baxçey hunera bê cût Bo cwanîm rêk exist şî’rî dildarî! Ey qijzerd! Her ewendem le dest dê, heta etwanim A lem helwêsteda hel be kar bênim Wek tînûy çaw le aw be kul birwanim Ew çawey têm birîyt neytirûkênim Bo ewey bitwanim le perdey bîrim Nîgarê helkenim şêwey lêt biçê Ta herçen gazî girt le leş zincîrim Azarim sûktir ka xeyalî kiçê: Ke şoxe û qijzerde û balarêk û berz Xemxiwarî nenase wek firîştey ser ’erz!