Seyda Perînçek
من گۆت ئەز خۆرتەکم، ئەزێ ئەڤیندار ببم من ژ کو زانی بوو مرنێ، ئەزێ پێ ژار ببم ئیرۆ بوومە ئەڤدال ب چۆلا کەتمە کەچێ من ژ کو زانیبوو، ئەزێ کۆر و لال ببم مرنا ب ساخی، ناڤێ وێ ئەشقە یار دەست بدە ڤی جانی، تەڤ بوویە پێت و ئار نەما فێیدە دکە ئەڤ قێرین و هاوار کەچێ من ژ کو زانیبوو ئەزێ کۆر و لال ببم بیرەک بێ بنییە، نکارم دەرکەڤم دەنگێ من دەر نایێ، بێ زمان و دەڤم وەک مریێ سەرێ وی کەڤرێ قەبرێ کەڤم کەچێ من ژ کو زانیبوو ئەزێ پێ داخ ببم
Min got ez xortek im, ezê evîndar bibim Min ji ku zanî bû mirinê, ezê pê jar bibim Îro bûme evdal bi çola ketime Keçê min ji ku zanîbû, ezê kor û lal bibim Mirina bi saxî, navê wê eşq e yar Dest bide vî canî, tev bûye pêt û ar Nema fêyde dike ev qêrîn û hawar Keçê min ji ku zanîbû ezê kor û lal bibim Bîrek bê binî ye, nikarim derkevim Dengê min der nayê, bê ziman û dev im Wek miriyê serê wî kevirê qebrê kevim Keçê min ji ku zanîbû ezê pê dax bibim