Mihemed Mamlê
گوێم دەیە ئەی دیدە مەستی قیت و قۆز تا بناڵێنم وەکوو بلوێر بەسۆز نابێ قەت ناڵەی جودایی بێ ئەسەر جا چ نەی بیکا چ پیاوی دەربەدەر بۆیە ناڵەم تێکەڵی نەی کردووە شیوەنێکم پێیە نەی نەیکردووە لێم گەڕێ با دەربڕم سۆزی دەروون لێم گەڕێ با هەڵوەرێنم ئەشکی ڕوون/سوور خەمڕەوێنێک لێرە من ناکەم بەدی چۆن پەنا بۆ مەی نەبەم، ساقی! ئەدی!؟ نابینم خاک و وڵات و شاری خۆم نابینم ناسیاو و دۆست و یاری خۆم ڕوو لەهەر لایە دەکەم نامۆیە بۆم نابینم جێژوانی کۆن لانی خۆم شەو دەکێشم شەونخوونی و بێ خەوی ڕۆژ دەچێژم دەرد و داخی بێ ئەوی
Gwêm deye ey dîde mestî qîtû qoz Ta binalênim wekû bilwêr besoz Nabê qet naley cudayî bê eser Ca çi ney bîka çi pyawî derbeder Boye nalem têkelî ney kirduwe Şîwenêkim pêye ney neykirduwe Lêm gerê ba derbirim sozî derûn Lêm gerê ba helwerênim eşkî rûn/sûr Xemrewênêk lêre min nakem bedî Çon pena bo mey nebem, saqî! edî!? Nabînim xakû wilatû şarî xom Nabînim nasyawû dostû yarî xom Rû leher laye dekem namoye bom Nabînim cêjwanî kon lanî xom Şew dekêşim şewnxûnîw bê xewî Roj deçêjim derdû daxî bê ewî