مەمکوژە تۆ گەردنی خۆت

شێوەزار: سۆرانی 1934
مەمکوژە تۆ گەردنی خۆت ڕووت لە زولفان دەرخەوە
ئەی ستارەی سوبحدەم ئەوشۆکە زووتر دەرکەوە
تاقەتم چوو ئارەقی گەردنت بە زولفان ون مەکە
ئەی سبەی ساڵحان ئەتۆ بکەی ئەمشۆ ڕۆژ بێتەوە
سووتبووم خۆم دا پەنای زولفت دەمێک ئاسوودە بم
ڕووت نیشان دام باز لە سایەی تۆوە ئاورم گرتەوە
زولفت ئەفشان کرد و پەنهان بووی و دونیات کردە تەم
خۆت وەدەرنا عالەمت سووتاند و ئاورت کردەوە
با بە هەویای پایبووسیت عومری من کۆتا نەبێ
مەیخە پشت گوێ، مەرگی من، بێ زولفەکانت بەردەوە
ئولفەتی زولفت چییە قوربان لەگەڵ ڕوخساری تۆ؟
خۆ بە هیچ دینێکی نابێ کوفر و ئیمان پێکەوە
هاتە سەر خەندە کە من سوڵتانی حوسن و دڵبەرم
غایەتی سووڕەت نومای ڕۆژی جەماڵی من شەوە
بای سەبای بەرقەع گوشا بوو؟ یا ئەتۆ بووی خۆت نواند؟
یا نە ڕیزوان دەرکی گوڵزاری بەهەشتی کردەوە؟
من لەبەر عەکسی نیگاهت کەوتووم هۆشم نییە
چاوەکەی تۆ هەر نەخۆشە یا نە سەرخۆشی خەوە؟
خارقەلعاداتی زولف و خاڵ و خەندەی زاری تۆ
میشک و عەنبەر، شەهد و شەککەر، لەعل و گەوهەر پێکەوە
زولفی لادا تا دیار بێ جاعیلی لەیل و نەهار
ڕووی وەدەرنا تا بزانن خالقەلئەسباح ئەوە
نەوڕەسیدەی نەخلی باڵای شەرحی حەرفی وەحدەتە
نەور و نەکهەت، نوور و زوڵمەت، نار و جەننەت پێکەوە
وەک سەری زولفت دەبێ کێ بێ حیسابی تێک نەچێ
گەر بە ناز تۆ بێیە پەی مەحشەر بە چاوی مەستەوە؟
چم لە ئوممێدی بەهەشت و بیمی دۆزەخ داوە من؟
دۆزەخی من هەر فیراقە، جەننەتم وەسڵی ئەوە
لێوەکەت عومرم بوو شەرتت کرد بە دڵ جارێکی دیش
وەختە بوو بمرم وەرە عومری دوبارەم پێ بدەوە
خۆش بە ناز ڕامەبرە، قوربان، ئیلتیفاتێکت هەبێ
دادخواهـ زۆر کەوتوون نەختێ سەمەندت بگرەوە
تاقی ئەبرۆت دەرخە شادم کا هەتا قوربانی بم
Memkuje to gerdinî xot rût le zulfan derxewe
Ey sitarey subhidem ewşoke zûtir derkewe
Taqetim çû areqî gerdinit be zulfan win meke
Ey sibey salhan eto bikey emşo roj bêtewe
Sûtbûm xom da penay zulifit demêk asûde bim
Rût nîşan dam baz le sayey towe awrim girtewe
Zulifit efşan kird û penhan bûy û dunyat kirde tem
Xot wederna ’alemit sûtand û awrit kirdewe
Ba be hewyay paybûsît ’umrî min kota nebê
Meyxe pişt gwê, mergî min, bê zulfekanit berdewe
Ulfetî zulifit çîye qurban legel ruxsarî to?
Xo be hîç dînêkî nabê kufir û îman pêkewe
Hate ser xende ke min sultanî husin û dilberim
Xayetî sûret numay rojî cemalî min şewe
Bay sebay berqe’ guşa bû? ya eto bûy xot nwand?
Ya ne rîzwan derkî gulzarî beheştî kirdewe?
Min leber ’eksî nîgahit kewtûm hoşim nîye
Çawekey to her nexoşe ya ne serxoşî xewe?
Xarqel’adatî zulf û xal û xendey zarî to
Mîşk û ’enber, şehd û şekker, le’il û gewher pêkewe
Zulfî lada ta dyar bê ca’îlî leyl û nehar
Rûy wederna ta bizanin xalqel’esbah ewe
Newresîdey nexlî balay şerhî herfî wehdete
Newr û nekhet, nûr û zulmet, nar û cennet pêkewe
Wek serî zulifit debê kê bê hîsabî têk neçê
Ger be naz to bêye pey mehşer be çawî mestewe?
Çim le ummêdî beheşt û bîmî dozex dawe min?
Dozexî min her fîraqe, cennetim weslî ewe
Lêweket ’umirim bû şertit kird be dil carêkî dîş
Wexte bû bimirim were ’umrî dubarem pê bidewe
Xoş be naz ramebre, qurban, îltîfatêkit hebê
Dadxiwah zor kewtûn nextê semendit bigrewe
Taqî ebrot derxe şadim ka heta qurbanî bim

ڕاپۆرتی هەڵە