مناڵ

Ba tifengekan bêdeng bin temî ceng laden leserman
Xewnekanman meşêwênin sade û cwanin wekû xoman
Hawrêmanin dirext û mel, estêre û gul, xor û asman
Ba win nebin le nêw toz û dûkelî pişt sengerekan

Dinyay ême sêberêke sipî sipî wekû befir
Pire le semay pepûle û notey gela û gimey kotir
Ceng agire dozexêke û beser zemîna rê ekat
Namoye be dinyay ême zimanî asin û agir
Le dergay nîştîmanewe tarmayyekanî ceng der ken
Le dergay qutabxanewe fêrî xoşewîstîman ken
Xoşewîstî xak, cwanî û kitêb, jyan û mirov
Ba minalîman neşêwê tifengekantan bêdeng ken