Tahir Tofiq
ئەی موتریبی حەریفان دەست کە بە نەغمەخوەنی ئاوازی تۆیە بۆ دڵ وا دەفع ئەکا غەمانی بەزمت شیفایە سا دەی، بۆم لێدە بەربەت و نەی ئەو دەردی دڵ هەتا کەی، چی ماوە عومری فانی بۆم لێدە چەنگ و عوودە، ڕەمزە لە یا وەدوودە با کوێر بێ ئەم حەسوودە، ئەم سڕڕە با نەزانێ موتریب بە ساز و نەی بێ، ساقی بە جامی مەی بێ تا عاجزی مە تەی بێ، ڕوو بکەینە شادومانی ساقی لە دڵ حەزەر کە، چارە لە دەردی سەر کە جارێکی یەک نەزەر کە، بۆ سافیی هیرانی
Ey mutrîbî herîfan dest ke be nexmexwenî Awazî toye bo dil wa def eka xemanî Bezmit şîfaye sa dey, bom lêde berbet û ney Ew derdî dil heta key, çî mawe umrî fanî Bom lêde çeng û ûde, remze le ya wedûde Ba kwêr bê em hesûde, em sire ba nezanê Mutrîb be saz û ney bê, saqî be camî mey bê Ta aczî me tey bê, rû bikeyne şadumanî Saqî le dil hezer ke, çare le derdî ser ke Carêkî yek nezer ke, bo Safîyî Hîranî