Mazhar Xaliqî
(لەو ڕۆژەوە ڕۆیشتووە تۆراوە دڵی من هەر چەند دەگەڕێم بێ سەر و شوێن ماوە دڵی من ئاخۆ بە چ شاخێکەوە گیرساوە دڵی من داخۆ بە چ داخێکەوە سووتاوە دڵی من) ڕاستم پێ بڵێ لە کێ تۆراوی؟ لە چی مەلوولی، بۆچی ڕەنجاوی «ئای شل، وەی شل، شل و شێواوی هەر ئەڵێی نەوبووکی زاوا لێیداوی» هەر خۆم بە سەرگەرد، ئاشتی و تۆرانت تو خوا چی لێهات مەیلی جارانت! هەرچی تۆ ئەیکەی منەت بە گیانم کوشتەی دووریی تۆم ڕۆحی ڕەوانم پەروەردەی ناز و مەڕامەت دیدەم شەیدای مهیر و قین، تۆی بەرگوزیدەم بەستەی مەلوولیت،تەنم تەندەوە بە ناری هیجران، کڵپەم سەندەوە «ئای شل، وەی شل، شل و شێواوی تو خوا وەرە دەر، وەی خانمی شلومل، کوبرای چاو شیرین»
(lew rojewe royiştuwe torawe dilî min Her çend degerêm bê ser û şwên mawe dilî min Axo be çi şaxêkewe gîrsawe dilî min Daxo be çi daxêkewe sûtawe dilî min) Rastim pê bilê le kê torawî? Le çî melûlî, boçî rencawî “ay şil, wey şil, şil û şêwawî Her elêy newbûkî zawa lêydawî” Her xom be sergerd, aştî û toranit Tu xwa çî lêhat meylî caranit! Herçî to eykey minet be giyanim Kuştey dûrîy tom rohî rewanim Perwerdey naz û meramet dîdem Şeyday mhîr û qîn, toy berguzîdem Bestey melûlît, tenim tendewe Be narî hîcran, kilpem sendewe “ay şil, wey şil, şil û şêwawî Tu xwa were der, wey xanimî şilumil, kubray çaw şîrîn”