Homer Noryawî
عادەتی ئەم چەرخە وایە ئەهلی دڵ غەمگین ئەکا شا هەمیشە ماتە پیادە مەیلی جێی فەرزین ئەکا ئەبلە وا دایم لە عەیش و شادمانی و عیززەتا ئەهلی عیرفان و کەماڵ ئێستاکە زاری و شین ئەکا دوژمنە چەرخی فەلەک بۆ پیاوی ساحیب عەقڵ و هۆش ڕووی کەرەم دایم لە هەرزە و شێت و بێ تەمکین ئەکا سەیری کەن عاشق کە چەند شێتە ئومێدی مەرحەمەت لەو نیگارەی دڵ فریبەی زاڵمەی بێ دین ئەکا! بێستوون وەختێ کە لالەی ئەحمەری لێ سەوز ئەبێ مەشقی لێوی شەککەرینی ناسکی شیرین ئەکا عاشقی مەجنوون بە یادی دولبەری لەیلا سیفەت خوێنی دوو چاوی بەخوڕ دێ دامەنی ڕەنگین ئەکا قەت لە زیکری خێری تۆ غافڵ نییە 'ئەحمەد' بە شەو هەر بە ئوممێدی ویسالت سەر لەسەر بالین ئەکا
’adetî em çerxe waye ehlî dil xemgîn eka Şa hemîşe mate pyade meylî cêy ferzîn eka Eble wa daym le ’eyş û şadmanî û ’îzzeta Ehlî ’îrfan û kemal êstake zarî û şîn eka Dujmine çerxî felek bo pyawî sahîb ’eqil û hoş Rûy kerem daym le herze û şêt û bê temkîn eka Seyrî ken ’aşiq ke çend şête umêdî merhemet Lew nîgarey dil firîbey zalmey bê dîn eka! Bêstûn wextê ke laley ehmerî lê sewz ebê Meşqî lêwî şekkerînî naskî şîrîn eka ’aşiqî mecnûn be yadî dulberî leyla sîfet Xwênî dû çawî bexur dê damenî rengîn eka Qet le zîkirî xêrî to xafil nîye 'ehmed' be şew Her be ummêdî wîsalit ser leser balîn eka