Ey Mang Û Bêre Kurdistan - Qetar

Saqî be saqey lare û lencet bim
Fîday
Be fîday kase û dest û pencet bim
Xot exoy, çorê bo minîş dake
Xem leser dilim tozê reha ke

Saqî dexîle firsete heste
Le dway çûn meço pencet megeste
Ewey çû îtir nayête dwawe
Çen hîsabî key her natewawe

Ey mang emin û to herdûk hawderdîn
Herdû giriftar yek ahî serdîn
Ey mang [to] wêl û rengizerd be asmanewe
Minîş derbeder be şaranewe
Dexîltim ey mang
Dexîltim ey mang qîbley dildaran
Dermanê derdî diley bîmaran
Ey mang şewê wek emşew bigere firyam
Bê yar û hawdem ’aciz û tenham
Ey mang qesemit dedem to ’eşq pîrozî
To nexşebendî diley be sozî
Qesemit dedem be ’eşqî cwanît
Be nesîmekey berî beyanît
Beserhatûy xot bo min beyan ke
Derdî giranim tozê hasan ke

Helse geştî çîmen û gulzarî kurdistan bike
Ezîzim bitbeme qendîl ger to kwêstanit ewê
Seyrî ew xêlane ken nîştûne damênî çya
Ba biçîn bo malekurdê ger to xwêşanit ewê
Awî saf û roşnî damênî çeşmanî çya
Lê binoşe dem be dem ger to daw û dermanit ewê
Lawî min leber ke şalî kirman û amêdî 
*? sed hezar ça tir le şarî kirmanit ewê
Ser û malit serfî rêgay mîlletit ke rohekem
Ey esîr hende ’eşqî mîlletî kurdit heye
Bişmirî lam waye qedrî girdî seywanit ewê

Eslî honrawey beşî "ey mang" î fayeq bêkese.
Honrawey beşî "bêre kurdistan" î esîrîye û çend şwênî be hele xwêndirawe lem qetareda. dirustekey bem şêweyeye:
Bêre kurdistan ’ezîzim ger to seyranit dewê
Bitbeme qendîl eger to gulzarî kwêstanit dewê
Seyrî ew xêlane, ke nîştûnete dawênî çya
Ba biçîn bo malî kurdî ger to xwêşanit dewê
Bitbeme pay taqî lay ser pîl û ser mîl û kirind
Pêt pîşandem sed hezar asarî sasanit dewê
Awî saf û roşnî çeşnekanî dawênî çîya
Lêy binoşe dem be dem, ger awî heywanit dewê
Lawî kurdî min, leberke şalî zaxo û amêdî
Ger to sed çatir le rengî şalî kirmanit dewê
Helse geştî çîmen û gulzarî kurdistan bike
Ger le bo derdî derûnit daw û dermanit dewê
Roh û malit serfî rêgey mîlletit ke ruhekem
Ger le xwa lutfî ’emîm û wicud û îhsanit dewê
Ey esîrî hênde ’eşqî mîlletî kurdit heye
Bişmirî lam waye qebrî girdî seywanit dewê