Homer Dizeyî
گوڵ و خونچەی بەهارانیش لە تۆ نەشمیلەتر نابێ نەمامی عەرعەری کۆرپەش لە تۆ خنجیلەتر نابێ لە دنیادا لە تۆ جوانتر*، لە تۆ مەحبووب و شیرنتر ئەگەر دەعواچییەک مابێ درۆ ناکا دەسا با بێ مەحاڵە* تۆ لە ئینسان بی ئەمە عەقڵم قەبووڵ ناکا پەریش حەددی نییە وا بێ ئەبەد حۆریش بە تۆ ناگا ئەمان ئەمان... دڵ خەرابە یادێ بتی تۆ، ئەتپەرستم من عیبادەت بۆ خودا* ناکەم ئەگەرچی ئاگری جوملەی جەهەننەم بۆم لە کارا بێ ئەمان ئەمان... دڵ خەرابە یادێ
Gul û xunçey beharanîş le to neşmîletir nabê Nemamî ’er’erî korpeş le to xincîletir nabê Le dinyada le to cwantir*, le to mehbûb û şîrintir Eger de’waçîyek mabê diro naka desa ba bê Mehale* to le însan bî eme ’eqilim qebûl naka Perîş heddî nîye wa bê ebed horîş be to naga Eman eman... dil xerabe yadê Bitî to, etperistim min ’îbadet bo xuda* nakem Egerçî agirî cumley cehennem bom le kara bê Eman eman... dil xerabe yadê