Îdrîs Miranî
کێیە دڵتی بردووە تۆی لە من دوور کردووە ئەو باڵا نەونەمامەی لە چاوی من شاردووە دڵ گیرۆدەی خەمێکە و لە تۆ دوورم دەمێکە پەروانەی تەنیایی دڵ هەر ماتڵی شەمێکە ئای وەرە گیان وەرە کیژی کوردی نازەنین بە حوکمی عاشقی جاران من فەرهاد و تۆ شیرین من مەم و تۆ خاتوزین دەنگت دایم ها لای گوێم ئەو قەولانەی داوت پێم تۆ هەر من بەجێ دێڵی من هەر دێم و دێم و دێم ڕۆژ دێ و پەشیمانی بۆم ئەکەی چاوەڕوانی وێنەکەم لە باوەشتە و خۆت دەکەی بە قوربانی ئای وەرە گیان وەرە کیژی کوردی نازەنین بە حوکمی عاشقی جاران من فەرهاد و تۆ شیرین من مەم و تۆ خاتوزین
Kêye diltî birduwe toy le min dûr kirduwe Ew bala newnemamey le çawî min şarduwe Dil gîrodey xemêke û le to dûrim demêke Perwaney tenyayî dil her matlî şemêke Ay were gyan were kîjî kurdî nazenîn Be hukmî ’aşiqî caran min ferhad û to şîrîn Min mem û to xatuzîn Dengit daym ha lay gwêm Ew qewlaney dawit pêm To her min becê dêlî Min her dêm û dêm û dêm Roj dê û peşîmanî Bom ekey çawerwanî Wênekem le baweşte û Xot dekey be qurbanî Ay were gyan were kîjî kurdî nazenîn Be hukmî ’aşiqî caran min ferhad û to şîrîn Min mem û to xatuzîn